Propolis

Het woord propolis is van het Grieks afgeleid en verwijst naar ‘het verdedigen van de korf’. De oorsprong van propolis is plantaardig. Bijen verzamelen propolis op de knoppen van berken, iepen, elzen, beuken, coniferen en paardenkastanjes. Ze verzamelen stukjes kleverig materiaal, wat ze met hun tong bevochtigen om het vervolgens met de kaken te verwerken. Ten slotte wordt de substantie naar de stuifmeelkorfjes gemanoeuvreerd. De kleur van propolis kan, afhankelijk van de bron en
ouderdom, variëren van geel-groen tot donkerbruin (Schyns, 1996).

Uit onderzoek naar chromatogrammen bedekt met bacteriën of schimmels in agar, is gebleken dat propolis zeer selectief schimmels en virussen bestrijdt die ook mensen bedreigen (R.W.Darvey, 1990). Deze selectieve bestrijding zorgt ervoor dat de ‘normale/goede’ bacteriën die bijvoorbeeld zo’n belangrijke functie hebben in de darmflora, niet aangetast worden. Propolis kan bij infecties telkens opnieuw gebruikt worden, dit in tegenstelling tot penicilline-soorten. Behalve in enkele gevallen van allergie heeft propolis geen schadelijke bijwerkingen. Bij het gebruik van propolis zullen verkoudheden veel minder of in geringere hevigheid optreden.

Stoffen in propolis

Propolis bestaat voornamelijk uit de volgende stoffen:

Stoffen

 

Flavonoïden

 

Etherische oliën

 

Liploïden

 

Eiwitten

Waarvan 3 essentiële aminozuren

Suikers

7 verschillende suikers

Mineralen

 

Vitamine

A, B1, B2, B6, C en E

Spoorelementen

 

Samenstelling propolis

De samenstelling van propolis ziet er als volgt uit (Burdock, 1998):

Samenstelling

Hoeveelheid

Hars en plantaardig balsem

50%

Bijenwas

30%

Herische oliën

10%

Pollen

5%

Verschillende stoffen incl. Organish afval

5%

Wanneer de propolis wordt opgelost bevat het: etherische oliën, flavonoïden, lipoïden, eiwitten, suikers, vitaminen en mineralen. De 7 verschillende suikers zijn fructose, glucose, gulose, ramnose, sacharose, sorbitol en talose.

Propolis uit gematigde klimaten bevat 40 verschillende fenolcomponenten, waarvan ongeveer 90% flavonoïden zijn. Deze flavonoïden zijn verantwoordelijk voor de werking tegen virussen, bacteriën en schimmels.

Eigenschappen propolis

De eigenschappen van propolis kan men als volgt samenvatten (Burdock, 1998) (Schyns, 1996) (Prins, 1996):

• Propolis is een natuurlijk antibioticum
• Activeert het afweersysteem
• Stimuleert het immuunsysteem
• Geeft meer weerstand
• Heeft een anti-bacteriële werking
• Is schimmelwerend
• Is ontstekingsremmend
• Heeft een anti virale werking
• Bevordert weefsel- en celgroei
• Verstevigt de bloedvaten
• Verlaagt de bloeddruk
• Bevordert de bloedsomloop
• Bevordert de opslag van glycosiden (energierijke stoffen in de spieren, vooral de hartspier)
• Verbetert de werking van de klieren, waaronder de alvleesklier (productie van insuline)
• Ziekteverwekkers worden niet resistent voor propolis (is bij reguliere antibiotica wel het geval)
• Bevat vitamine A,B,C en E
• Verwerkt in dergelijke schoonheidsmiddelen: tandpasta, mondwater, pleisters en brandzalven

Bronnenlijst

Burdock, G. (1998). Review of the Biological Properties and Toxicity of Bee Propolis (Propolis). Food and Chemical Toxicology, 347-363.
Prins, F. (1996). Bijen Allergie. Maandblad voor imkers.
Schyns, M. (1996). Bijen propolis. Maandblad voor imkers.
Propolis: A Review; E.L. Ghisalberti; Bee World 60(2): 59-84 (1 979)
Irnkersencyclopedie; Zomer en Keuning Boeken BV, Ede (1987).